Share

rainbowtroutτου Αθανάσιου Παλαιοκώστα (www.fishtop.gr)

Η προέλευση της ιριδίζουσας πέστροφας είναι από τη Β.Δ. Αμερική, από όπου το 1881 μεταφέρθηκε στην Ευρώπη από ευρωπαίους μετανάστες, οι οποίοι την ίδια περίπου περίοδο , μετέφεραν τον κυπρίνος στις Η.Π.Α.

Η ιριδίζουσα πέστροφα διαδόθηκε σε όλες σχεδόν τις χώρες και εγκλιματίσθηκε αμέσως. Οι πρώτες ποικιλίες που καλλιεργήθηκαν ήταν οι Kamloops και Shasta. Αυτές οι ποικιλίες καλλιεργούνται ακόμη και σήμερα.

 

Συστηματική κατάταξη


Οι ιριδίζουσες πέστροφες ανήκουν στους ιχθείς και η συστηματική τους κατάταξη έχει ως εξής :

ΟΜΟΤΑΞΙΑ Οστεϊχθείς

ΚΛΑΣΗ Ακτινοπτερύγιοι

ΥΠΕΡΤΑΞΗ Τελεόστεοι

ΤΑΞΗ Ισοσπόνδυλοι

ΥΠΟΤΑΞΗ Σαλμονοειδείς

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ salmonidae

ΓΕΝΟΣ Onchorhynchus

ΕΙΔΟΣ Onchorhynchus mykiss

ΚΟΙΝΟ ΟΝΟΜΑ Ιριδίζουσα πέστροφα

Η προηγούμενη κατάταξή τους ήταν στο είδος Salmo gairdneri irideus (Richardson) . Το 1988 η American Fisheries Society, Names of Fishes Commitee, καθιέρωσε τη χρήση της γενικής ονομασίας Onchorhynchus για όλα τα είδη πέστροφας και σολομού του ειρηνικού ωκεανού. Επίσης για την ιριδίζουσα πέστροφα προτάθηκε η ονομασία mykiss, η οποία αντικατέστησε την ονομασία gairdneri . Η νέα ονομασία Onchorhynchus mykiss (Walbaum) έγινε διεθνώς αποδεκτή.

Η ονομασία της ιριδίζουσας πέστροφας σε διάφορες γλώσσες είναι :

Rainbow trout (Αγγλικά), Regenbogen forelle (Γερμανικά), Trota iridea (Ιταλικά) , Truta-arco-iris (Ισπανικά), Alabalik turu (Τούρκικα), Pstrag teczowy (Πολωνικά), Raduznuju forel (Ρωσικά), Paastrav curcubeu (Ρουμάνικα) , Regnbueorret (Νορβηγικά) , Szivarvanyosp pisztrang (Ουγγαρέζικα), Nijimasu (Γιαπωνέζικα), Pstruh duhovy (Τσέχικα).

Ονομασία

Η ονομασία ( Ιριδίζουσα πέστροφα ) οφείλεται στην ιριδίζουσα πλευρική γραμμή την οποία φέρουν οι ιχθείς και η οποία κατά την περίοδο της αναπαραγωγής είναι ιδιαίτερα έντονη.

Στοιχεία βιολογίας


Τα σολομοειδή, είναι ιχθείς με χαρακτηριστικό το λιπώδες πτερύγιο , ένα πτερύγιο αποτελούμενο μόνο από πτερυγιακό ιστό , χωρίς πτερυγιακές ακτίνες. Το λιπώδες πτερύγιο βρίσκεται μεταξύ του ραχιαίου και του ουραίου πτερυγίου.

Η ιριδίζουσα πέστροφα έχει μικρά λέπια και το χρώμα της είναι συνήθως γκρί-ασημί-πράσινο, ανάλογα με το περιβάλλον όπου ζεί. Το ραχιαίο πτερύγιο έχει 14-15 ακτίνες, τα θωρακικά 13-14, το ουραίο 11 και τα κοιλιακά 12-14 ακτίνες . Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από 61-62 σπόνδυλους.

Οι πέστροφες έχουν υψηλές απαιτήσεις στις χαμηλές θερμοκρασίες των νερών, στην οξυγόνωσή των καθώς και στην καθαρότητά των. Το εύρος της θερμοκρασίας των νερών, όπου διαβιούν είναι από 4ο C έως 27ο C.

Οι άριστεςς θερμοκρασίες ανάπτυξης είναι μεταξύ 16ο C και 18ο C όπου σ΄αυτές τις θερμοκρασίες, φθάνουν το εμπορεύσιμο βάρος των 250-300 γραμ. περίπου σε 6-8 μήνες. Βέβαια ποιοτικά ανώτερες είναι οι πέστροφες που εκτρέφονται σε νερά με χαμηλότερες θερμοκρασίες, π.χ. σε 12ο C, όπου φυσικά ο χρόνος εκτροφής των είναι μεγαλύτερος. Όσο πιο χαμηλές είναι οι θερμοκρασίες του νερού τόσο πιο συμπαγής είναι η σάρκα του ψαριού.

Αναπαραγωγή


Στην Ευρώπη πρώτος ο γερμανός Stephen Ludwig Jacobi το 1741 δημιούργησε εκκολαπτήριο άγριας πέστροφας ( Salmo truta fario ). Αυτή η αποκτηθείσα εμπειρία βοήθησε , κατόπιν με την εισαγωγή της ιριδίζουσας πέστροφας στη Ευρώπη , την ευρεία εξάπλωσή της.

Η αναπαραγωγή των πεστροφών του είδους Onchorhynchus mykiss σε φυσικό περιβάλλον (ποτάμια κ.λ.π.) είναι σχεδόν αδύνατη. Μελέτες όμως στην Ελβετία έχουν δείξει ότι η αναπαραγωγή στη φύση , άν και σπανίζει , εν τούτοις δεν είναι τελείως αδύνατη. Ο λόγος αυτός , της εξαιρετικά σπάνιας περίπτωσης αναπαραγωγής του είδους στο νερό, οφείλεται στο ότι τα σπερματοζωάρια στο νερό χάνουν αμέσως ( σε 1-1,5΄) την κινητικότητά τους και δε μπορούν να γονιμοποιήσουν τα ωάρια, τα οποία στο νερό απορροφούν νερό με αποτέλεσμα να κλείνει γρήγορα η μικροπύλη τους. Γι’ αυτό το λόγο στην αναπαραγωγή της ιριδίζουσας πέστροφας , χρησιμοποιείται η λεγόμενη «ξηρά μέθοδος».

Γεννήτορες


Οι γεννήτορες κατά την περίοδο της αναπαραγωγής έχουν έντονο χρωματισμό και είναι εμφανής η διαφορά των δύο φύλων, όπου στα αρσενικά το στόμα τους παίρνει το σχήμα άγκιστρου. Την περίοδο της αναπαραγωγής μειώνεται και η όρεξη των γεννητόρων. Μετά την περίοδο της αναπαραγωγής οι ιχθείς ξαναπαίρνουν το κανονικό τους σχήμα. Η περίοδος αναπαραγωγής εντοπίζεται στο χρονικό διάστημα μεταξύ Οκτωβρίου και Φεβρουαρίου και δε γίνεται τμηματικά. Η επιλογή των γεννητόρων γίνεται με μορφολογικά κριτήρια και συνήθως χρησιμοποιούμε ως θηλυκούς γεννήτορες ηλικίας 2-5 ετών , ενώ για αρσενικούς γεννήτορες χρησιμοποιούμε νεαρά άτομα ηλικίας1-3 ετών. Σ΄αυτές τις ηλικίας οι γεννήτορες μας δίνουν το καλύτερο γεννητικό υλικό. Η αναλογία θηλυκών και αρσενικών είναι συνήθως 3 : 2.


Διαδικασία αναπαραγωγής.


Ξηρά μέθοδος.


Διαδικασία αρμέγματος


΄Αρμεγμα ονομάζεται η διαδικασία για τη λήψη γεννητικού υλικού ( αυγά και σπέρμα ) από τους γεννήτορες. Για το λόγο αυτό τοποθετούμε πρώτα τους γεννήτορες σε αναισθητικό. Κατόπιν πιάνουμε με το αριστερό μας χέρι το θηλυκό άτομο με μια πετσέτα από την ουρά και το τοποθετούμε επάνω στο δεξί μας βραχίονα με το κεφάλι προς τον αγκώνα, συγχρόνως με τον αντίχειρα και με το δείκτη του δεξιού χεριού κάνουμε ελαφρές μαλάξεις της κοιλιάς του ψαριού με κατεύθυνση προς το γεννητικό πόρο από όπου εξέρχονται τα αυγά , τα οποία τα συλλέγουμε σε μία στεγνή πλαστική λεκάνη.

Η μαλάξεις στην κοιλιά συνεχίζονται μέχρι ν΄αδειάσει από τα αυγά. Αποφεύγουμε την ισχυρή πίεση της κοιλιάς γιατί υπάρχει κίνδυνος να σπάσει η ωοθήκη και ο γεννήτορας να καταστεί στείρος. Η διαδικασία αυτή του αρμέγματος συνεχίζεται και με άλλα 2-3 θηλυκά άτομα και κατόπιν πάλι με την ίδια μέθοδο, στην ίδια λεκάνη, παίρνουμε σπέρμα από ένα αρσενικό ή γιά λόγους ασφαλείας από δύο αρσενικά ( για την αποφυγή της περίπτωσης

όπου κάποιο αρσενικό να είναι στείρο ). ΄Επειτα αναδεύουμε ελαφρά το σπέρμα με τα αυγά χρησιμοποιώντας ένα φτερό ή τα δάκτυλά μας ώστε να έρθει το σπέρμα σε επαφή με όλη τη μάζα των αυγών και να επιτευχθεί καλύτερα η γονιμοποίηση. Κατόπιν μετά από 2-3 λεπτά προσθέτουμε νερό στη λεκάνη και αφήνουμε τ΄αυγά σε ηρεμία για 20 λεπτά περίπου. Κατόπιν μεταφέρουμε τη λεκάνη στο εκκολαπτηριο και πλένουμε τ΄ αυγά με άφθονο καθαρό νερό μέχρι να καθαρίσουν από αίμα, περιττώματα, σπασμένα αυγά, και σπερματικό υγρό. Τέλος τα γονιμοποιηθέντα αυγά τα τοποθετούμε στις σχάρες επώασης, όπου στρώνονται ομοιόμορφα , ή στις συσκευές επώασης (κάθετα εκκολαπτήρια, βαρελάκια επώασης ).

Share
copyscape
Share

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα

Share
Joomla 3.0 Templates - by Joomlage.com