Share

tourna7Στους περισσότερους ψαράδες των γλυκών νερών αυτό το ψάρι είναι πολύ γνωστό αλλά θεωρούμε αναγκαίο, για να ακολουθήσουμε τη συνήθειά μας, να δώσουμε λεπτομερή περιγραφή, η οποία εξάλλου θα χρησιμέψει στο να καταλάβουμε καλύτερα τις συνήθειές τους.

 

Η τούρνα (Esox Lucius) έχει ατρακτοειδές σώμα, κατάλληλο για γρήγορο κολύμπι και ορμητικό τίναγμα. Αν και δεν είναι μυώδες, το σώμα αυτού του ψαριού είναι πολύ δυνατό και τα πτερύγιά του, σχετικά ανεπτυγμένα, είναι ισχυρά μέσα προώθησης. Το ραχιαίο πτερύγιο είναι τοποθετημένο αρκετά πίσω, περίπου ¾ του σώματος και του επιτρέπει να σχίζει τα νερά, αναπτύσσοντας τέτοια ταχύτητα, που να ξεπερνά αυτήν που έχουν όλα τα ψάρια, με τα οποία συνήθως τρέφεται η τούρνα.

tourna1

 

Για το ότι η τούρνα είναι σαρκοφάγο ψάρι δεν υπάρχει αμφιβολία, προπάντων αν παρατηρήσουμε το σχήμα του κεφαλιού και το πλάτος του στόματος. Το πλατύ πρόσωπο, που θυμίζει αόριστα ράμφος της χήνας, τελειώνει με δύο ισχυρά σαγόνια (το κάτω προεξέχει λίγο σε σχέση με το πάνω), που είναι οπλισμένα με δυνατά και πολυάριθμα δόντια, τα οποία της επιτρέπουν να υπερνικά την δερματική προστασία και τα λέπια οποιουδήποτε θηράματος θα δαγκώσει.

Τα δόντια είναι πολύ λεπτά και αρκετά μυτερά, πολυάριθμα, με ποικίλο μήκος και μέγεθος, στραμμένα λίγο προς τα πίσω, έτσι ώστε να μπορεί να τα χώνει στο θήραμα (ή στον εχθρό) προκαλώντας του τρομερές πληγές.

tourna2

Το κεφάλι της τούρνας είναι ένα απ' τα πιο ευαίσθητα όργανα για την αντίληψη κάθε δόνησης στο νερό και αποτελεί το σπουδαιότερο αισθητήριο όργανο, μαζί με την πλευρική γραμμή.

Τα μάτια είναι τοποθετημένα στην άκρη του κεφαλιού και επιτρέπουν να παρατηρεί το θήραμα που περνά από πλάγια και προπάντων σε μεγαλύτερο ύψος απ' τη θέση που βρίσκεται το ψάρι. Πράγματι, η τούρνα συνήθως μένει χαμηλά, κοντά στο βυθό και επιτίθεται ανεβαίνοντας, με ταχύτητα προς την επιφάνεια, χωρίς εντούτοις να βγει έξω. Άλλες φορές καταδιώκει πολύ λίγο το θήραμα, που διαφεύγει, επειδή εγκαταλείπει μετά από σύντομο διάστημα αυτήν την καταδίωξη. Είναι ένα ψάρι που ρίχνεται στο θήραμα και δεν το καταδιώκει, σε αντίθεση με την πέστροφα.

tourna3

Μικρή τούρνα κρυμένη στα χόρτα

Το ραχιαίο πτερύγιο, αρκετά μεγάλο, είναι τοποθετημένο όπως είπαμε αρκετά πίσω στο σώμα, σε αντιστοιχία με το εδρικό πτερύγιο. Η θέση των πτερυγίων στο σώμα της τούρνας, επιτρέπει να την αξιολογήσουμε με την πρώτη ματιά, σαν κυνηγετικό και γρήγορο ψάρι.

Οι τούρνες, που ζουν στα έλη και τις λίμνες είναι γενικά καλοθρεμμένα ψάρια, σχετικά δυνατά και κάπως οκνηρά. Αυτό οφείλεται προπάντων στην ευκολία (πάντα σχετική όμως) να βρει τροφή στον υποβρύχιο αυτό κόσμο. Είναι πολύ εύκολο, πράγματι, για μια τούρνα της λίμνης να σταθεί σε ενέδρα ανάμεσα στα φύκια και να ριχτεί με ορμή στα πολυάριθμα θηράματα, που αποτελούνται από μικρά ψάρια που βρίσκονται κοντά της. Δεν είναι το ίδιο ευνοϊκή η ζωή της τούρνας σε ταραγμένα και τρέχοντα νερά.

Σ' εκείνα τα μέρη το άοπλο ψάρι, συνηθισμένο να παλεύει ενάντια στα ρεύματα σε ένα δύσκολο περιβάλλον, είναι πολύ πιο ταχύ στις μετακινήσεις του και πιο προσεκτικό. Το κυνήγι συνεπώς για αυτά τα ψάρια, είναι πολύ δυσκολότερο και απαιτεί οπωσδήποτε μεγαλύτερη κινητικότητα. Γι' αυτό το λόγο η τούρνα του ποταμού του ρυακιού φαίνεται πολύ πιο λεπτή. Το κρέας της είναι πιο στέρεο, λεπτό και γενικά, η αντίσταση που προβάλλει στη σύλληψη είναι μεγαλύτερη.

Το χρώμα του σώματος ποικίλει ανάλογα με το περιβάλλον. Στα καθαρά νερά, όπου βρίσκεται συχνά, καθώς και στα κρύα νερά των ποταμών στους πρόποδες των βουνών, όπου δεν είναι άφθονη, αλλά ούτε και σπάνια, εμφανίζεται γκρίζα ασημί στα πλάγια ενώ, οι χαρακτηριστικές ραβδώσεις εμφανίζονται αχνά, με γκρίζο χρώμα σε ασημί φόντο.

tourna4

Στα έλη και τις λίμνες, όπου ο βυθός είναι χωματώδης και τα φύκια άφθονα, οι κάθετες λωρίδες και οι κηλίδες στο σώμα εμφανίζονται αρκετά έντονα, καστανού χρώματος, ενώ οι τούρνες που ζουν σε κρύα νερά στις λίμνες των βουνών, με βραχώδη βυθό, έχουν πρασινωπό χρώμα.

Οι πιο ωραίες τούρνες είναι αυτές που ζουν στις λίμνες. Όλες οι τούρνες, οποιοδήποτε και αν είναι το περιβάλλον τους, είναι άσπρες και συχνά κάτασπρες στην κοιλιά, ενώ οι διάφοροι χρωματισμοί φαίνονται και στα πτερύγια.

Η τούρνα αναπαράγεται τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο και στα πιο κρύα νερά, ακόμη και τον Απρίλιο. Για την αναπαραγωγή είναι απαραίτητο τα νερά να φτάσουν σε θερμοκρασία γύρω στους 10°C. Γι' αυτό το λόγο εκεί που η θερμοκρασία είναι χαμηλότερη, η τούρνα αργεί να αναπαραχθεί, όπως συμβαίνει εξάλλου με όλα τα άλλα ψάρια ή με τα περισσότερα από αυτά.

Είναι ένα ψάρι που μεγαλώνει με εξαιρετική ταχύτητα. Έτυχε να δω γόνους τούρνας μέσα σε γυάλινα δοχεία που οι διαστάσεις τους αν και πολύ μικρές, μερικές από αυτές δεν φοβόντουσαν να δείξουν την επιθετικότητά τους προς τις άλλες.

Οι γόνοι της τούρνας μετά από ένα χρόνο ζωής φτάνουν τα 10-15 εκατοστά μήκος. Πρέπει να παρατηρήσουμε επίσης, πως όταν φτάσει σε ορισμένο μέγεθος, η τούρνα μεγαλώνει ακόμη γρηγορότερα. Αυτό συμβαίνει μετά από 1 ή 1 ½ χρόνο ζωής. Όταν φτάσει σε μεγάλο μέγεθος, στα 7-8 κιλά, ο χρόνος που αναπτύσσεται, είναι αντίθετα πολύ μεγαλύτερος.

Οι τούρνες 10-12 κιλών έχουν μεγάλη ηλικία (9-10 χρονών), αλλά αυτό είναι ανάλογο με τις δυνατότητες που προσφέρει το περιβάλλον. Είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πως, ακόμα κι όταν φτάσει σε σημαντικές διαστάσεις, η τούρνα διατηρεί την μεγάλη ταχύτητα, τόσο που μπορεί ακόμα μ' ευκολία να επιτίθεται στα μικρά ψάρια.

Ενώ άλλα είδη όταν φτάσουν στο μέγιστο βάρος κινούνται πιο αργά και συναντούν δυσκολίες στο κυνήγι, η τούρνα συνεχίζει να διατηρεί αναλλοίωτες τις δυνάμεις της και την επιθετικότητά της, επιτιθέμενη με την ίδια ταχύτητα και ετοιμότητα, που είχε σε προηγούμενες περιόδους της ζωής της. Διακρίνεται απ' τις τούρνες μικρότερου μεγέθους, επειδή προτιμά θηράματα μεγαλύτερων διαστάσεων.

Για ότι αφορά την αδηφαγία της ή την υποτιθέμενη αγριάδα της, πρέπει να μετριάσουμε τις υπερβολές που αναφέρουν πολύ συχνά όσοι την αντιπαθούν. Οι μικρές τούρνες τρέφονται προπάντων με πλαγκτόν και μόνο σε μικρό ποσοστό με ζωντανές λείες. Ακόμη κι όταν φτάνει σε μεγάλες διαστάσεις, η τροφή που προτιμά δεν είναι τα ψάρια, αλλά άλλα υδρόβια ζώα.

Επιτίθεται κατά προτίμηση σε άρρωστα ή πληγωμένα ψάρια και γι' αυτό θεωρείται ένας επιλογέας των νερών. Πρέπει επίσης να πάρουμε υπόψη πως η τούρνα, όταν καταφέρνει να πιάσει ένα ψάρι μεγάλων διαστάσεων, κάνει μέρες για να το χωνέψει κι όλη αυτή την περίοδο δείχνει ανόρεχτη. Αυτό δεν σημαίνει καθόλου πως δεν επιτίθεται στα ψάρια αυτήν την περίοδο πέψης, αλλά αυτό γίνεται μόνο με τα ψάρια που δεν μπορούν ν' αμυνθούν και συνεπώς είναι εύκολη λεία. Σ' αυτή την προτίμηση για τα εύκολα ψάρια, βασίζεται η επιτυχία του ψαρέματος με ζωντανό ψαροδόλι.

Το ψάρεμα της τούρνας

tourna5Οι μέθοδοι ψαρέματος της τούρνας, δεν είναι πολύπλοκες και είναι γνωστές σε πολλούς ερασιτέχνες. Στην πρώτη θέση, σαν σπορ, είναι το ψάρεμα με εξακοντισμό, που γίνεται μ' ένα γερό καλάμι, μήκους όχι μεγαλύτερο από τρία 3 μέτρα, εφοδιασμένο με μηχανισμό με καρούλι που έχει δυνατότητα να περιέχει 80-100 μέτρα απλού συνθετικού νήματος 30-35mm. Το ψάρεμα της τούρνας γίνεται με το κυματιστό κουταλάκι.

Αυτό το κυνηγετικό ψάρι, επιτίθεται ορισμένες φορές σ' οποιοδήποτε δόλωμα το πλησιάσει, αλλά το τρελό κουταλάκι (κυματιστό) είναι ιδιαίτερα ερεθιστικό, επειδή ο χαρακτηριστικός χειρισμός του, δεν απαιτεί γρήγορη επαναφορά και ευνοεί την επιμονή στο μέρος όπου ενεδρεύει το ψάρι αυτό. Απ' την άλλη μεριά αν πάρουμε υπόψη πως το κυματιστό κουταλάκι μιμείτε ένα πληγωμένο ψάρι που τινάζεται με αγωνία, αυτό το δόλωμα φαίνεται πιο δελεαστικό απ' ότι το πιο ζωηρό περιστροφικό κουταλάκι.

Το κυματιστό κουταλάκι, πρέπει να έχει μήκος όχι μικρότερο από 7-8 εκατοστά και το βάρος του θα ποικίλει ανάλογα με το υλικό με το οποίο θα έχει κατασκευαστεί. Θα μπορούμε συνεπώς να διαλέξουμε μοντέλα διαφορετικού βάρους, ανάλογα με το βάθος του νερού και την ανάγκη του τόπου στον οποίο ψαρεύουμε.

Έχει παρατηρηθεί, πως επιτυγχάνονται άριστα αποτελέσματα σε λίμνες πλούσιες σε βλάστηση, όπου το κουταλάκι έπρεπε να είναι ψηλά, με τη χρήση δολωμάτων κατασκευασμένων από αλουμίνιο, έτσι ώστε ο ψαράς να οδηγεί το δόλωμα πάνω στην επιφάνεια, αποφεύγοντας να σκαλώνει στα φυτά του βυθού.

tourna6

Όταν τα νερά είναι βαθιά κι όπου είναι γνωστό ότι υπάρχουν υπόγεια ρεύματα ορισμένης ισχύος, συμφέρει να χρησιμοποιούμε τα κουταλάκια από σίδερο με χρώμιο (νίκελ) ή καλύτερα επασημωμένα έτσι ώστε να κατεβαίνουν στο βάθος που θέλουμε σε μικρό χρόνο και να είναι ορατά απ' το ψάρι ακόμα και σε θολά, βαθιά και σκοτεινά νερά.

Αντίθετα, στα μέρη όπου γνωρίζουμε την ύπαρξη πολλών ψαριών μικρού ή μέσου μεγέθους, χρησιμεύει καλύτερα το περιστροφικό κουταλάκι, που μερικές φορές στο αγκίστρι μπορεί να έχει μία κόκκινη φούντα.

Αυτό το τέχνασμα χρησιμεύει για να ερεθίζει την τούρνα και να διευκολύνει την αργή επαναφορά, χωρίς να εμποδίζεται η κίνηση του δολώματος. Υπάρχουν στην αγορά διάφορα περιστροφικά κουταλάκια, με σχεδόν πάντα μακρύ σχήμα και κατασκευασμένα συνήθως από σχετικά χοντρό και βαρύ φύλλο μπρούτζου.

Για τα βαθιά νερά αυτά τα κουταλάκια βαραίνουν με μολύβι στο πάνω μέρος ή με βαρίδια που τοποθετούνται στην αρματωσιά της ορμιάς, ενώ η μάνα της ορμιάς είναι τυλιγμένη σε μηχανισμό.

Συνεχίζεται.

Πηγή: Εγκυκλοπαίδεια το Ψάρεμα

Share
Joomla 3.0 Templates - by Joomlage.com