Share

img 1082Δύο ημέρες πριν την απαγόρευση στην λίμνη Ιωαννίνων και το τηλέφωνο χυπάει...Έλα ρε μαν, Θάνος, φεύγουμε με τον Γιωργάκη Γιάννενα για ΣΚ πριν απαγορευτεί είσαι?

Γιατί όχι θα έρθω το απόγευμα, θα ταίσετε και για μένα? Τι ετοιμάσατε? Ρωτάω.
Birdfood Μπουκουβάλας έχω ετοιμάσει φίλος, σε περιμένω.

 

Με αυτή την σχεδόν λακωνική συζήτηση «συνενοηθήκαμε» να κάνουμε ένα παρεΐστικο ψαρεματάκι στα Γιάννενα. Το απόγευμα της Παρασκευής και αφού φόρτωσα όλον τον εξοπλισμό μου, αλλά και του Γιώργου (Ιωσηφίδη) που θα ταξιδεύαμε μαζί, ξεκινήσαμε να βρούμε τον Θάνο που ήταν ήδη στην λίμνη.

Μετά από περίπου 2 ώρες ταξίδι και ατελείωτες στρατιωτικές ιστορίες με τον Γιώργο φτάσαμε στα Γιάννενα κοντά στην τοποθεσία Κατσικάς (ντόπιο όνομα για σημείο στην λίμνη) όπου ο Θάνος ήταν ήδη στημένος και μας περίμενε. Το μέρος δυστηχώς δεν μας χωρούσε ώστε να κάνουμε το παρείστικο ψάρεμα που σκεφτόμασταν λόγω των καλαμιών που βρισκόντουσαν στις όχθες του. Έτσι αναγκαστήκαμε να απλωθούμε σε μια απόσταση περίπου 150 μέτρων, όπου υπήρχαν ανοίγματα στα καλάμια δηλαδή, έτσι ώστε να ψαρέψουμε με άνεση.

Αφού λοιπόν βολευτήκαμε αρχίσαμε το μαλάγρωμα, πριν νυχτώσει, για να είμαστε έτοιμοι για την νύχτα που σιγά σιγά άρχισε να κάνει αισθητή την παουσία της. Με 1,5 κιλό spod mix και με 1 κιλό μπίλιες, τάισα την ψαρεύτρα μου, στην οποία παρατηρούσα ταυτόχρονα τα ψάρια που έβγαζαν την ράχη τους έξω από το νερό, προφανώς για να δουν ποιος τα ταίζει!!

10 η ώρα το βράδυ πλέον είναι όλα έτοιμα. Τα καλάμια στο νερό, οι βομβητές ενεργοποιημένοι και τα πιτόγυρα ζεστά μας περιμένουν να τα φάμε για να αντιμετοπίσουμε την υγρασία της νύχτας, όπως μπορούμε.

Και μόλις η χαλάρωση πάει να μας κλείσει τα μάτια....μπιιιιιιιππ, του Θάνου το καλάμι πέρνει φρένα και η μάχη αρχίζει. Το μέρος όμως είναι αρκετά δύσκολο με πολλά σκαλώματα και το ψάρι γρήγορα βρίσκει τρόπο να νικήσει. «Σκάλωσε», μία κουβέντα απογοήτευσης για όλους τους ψαράδες, ειδικά όταν τραβήξεις το ψάρι για λίγα μέτρα. Και έπειτα ξεκινούν οι ιστορίες ως συνήθως.

Μετά από ένα δύωρο ησυχίας στα καλάμια μας, αποφασίσαμε να ξεκουραστούμε, έτσι ώστε να είμαστε έτοιμοι για το πρωί. Ξαπλώσαμε λοιπόν στην σκηνή και σχεδόν λαγοκοιμόμασταν όταν κατά τις 3 το βράδυ ακούστηκε και πάλι ο βομβητής. Αυτή την φορά ήταν ο δικός μου, αλλά μέχρι να φτάσω στο καλάμι είχε πλέον σταματήσει. Το ψάρι είχε ήδη σκαλώσει στους καλαμώνες και δεν έλεγε να κουνηθεί. Το αποτέλεσμα ήταν άλλο ένα χαμένο ψάρι και ένα κομμένο παράμαλλο.

Αφού ξημέρωσε αρχίσαμε να αναλογιζόμαστε τους λόγους που συνέβαλαν για να χαθούν τα ψάρια. Η συζήτηση όμως δεν κράτησε πολύ μιας και πάλι ένα από τα καλάμια μου άρχισε να παίρνει φρένα. Η μάχη διήρκησε λίγο, και ένας κυπρίνος περίπου 1,5 κιλού ήταν κοντά μας για να φωτογραφηθεί.

img 1061

Αφού απελευθερώθηκε το ψάρι, βγάζω όλα τα καλάμια (4 στο σύνολο) για να τα φρεσκάρω και ξανά ρίξιμο στο νερό.

img 1062

Μπιιιιιιππ και πάλι τα φρένα μέσα σε πέντε λεπτά με βάζουν σε μάχη με έναν λίγο μεγαλύτερο κυπρίνο αυτή την φορά. 2,5 κιλά περίπου ο δεύτερος και πάλι φωτογραφίζετε μαζί μας.

img 1067

Προφανώς τα ψάρια ήρθαν κοντά μας, οπότε και εμείς για να τα κρατήσουμε αρχίζουμε ένα ελαφρύ τάισμα με μαλάγρα και μπίλιες. Περίπου 10 μπάλες μαλάγρας και 500 γραμμάρια μπίλιες τάισε ο καθένας μας.

img 1070

Συνήθως όταν αρχίζουν τα ψάρια να τρώνε και ταίζουμε, τα σταματάμε, μιας και ο θόρυβος στο νερό τα τρομάζει. Αν τα ψάρια έχουν όμως όρεξη για φαγητό τότε ο θόρυβος που προκαλείτε από το τάισμα θα τα επηρεάσει ελάχιστα και μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα αρχίσουν και πάλι να τρώνε.

Στην δική μας την περίπτωση δεν ίσχυσε το λίγο χρονικό διάστημα. Τα ψάρια περισσότερο τα διώξαμε παρά τα κρατήσαμε προς στιγμή! Οι ώρες περνούσαν και η βαρεμάρα άρχισε να κάνει την παρουσία της αισθητή. “Θα κάνω ένα φρεσκάρισμα στα δολώματα και μετά από καμιά ωρίτσα θα φύγω” είπα και ξεκίνησα να βγάζω ένα ένα τα καλάμια μου. Είχε μείνει ένα μόνο στο νερό, μιας και συνηθίζω να τα βγάζω όλα, να τα δολώνω και να τα ξαναρίχνω, όταν άρχισαν τα φρένα του να σφυρίζουν δυνατά! Καρφώνω κατευθείαν και μια δυνατή μάχη ξεκινάει, με ένα ψάρι που τα δίνει όλα για να κρυφτεί μέσα στα καλάμια. Το ψάρι είναι καλό και το μόνο που σκέφτομαι είναι να το βγάλω. Δεν αφήνω σχεδόν κανένα περιθώριο να πάει προς τα καλάμια καθώς το κοντράρω συνεχώς, έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στην πετονιά μου και στο αγκίστρι μου. Τελικά αφού το ψάρι έδωσε μία υπέροχη μάχη, κατέληξε φαρδύ πλατύ στην αγκαλιά της απόχης μου. Τα χαμόγελα πήραν την θέση τους στα πρόσωπά μας και το ψάρι μπήκε στο ζύγι για να ζυγιστεί.

img 1071

8κιλά και 200 γραμμάρια έδειξε η ζυγαριά και άρχισαν τα συγχαρητήρια από την ομάδα και τους παρευρισκόμενους θεατές (είναι σχεδόν σπάνιο να ψαρεύεις στα Γιάννενα χωρίς κοινό!!!).

img 1072

Αφού λοιπόν βγήκαν οι απαραίτητες φωτογραφίες, το ψάρι πήρε το δρόμο προς την ελευθερία αμέσως, ενώ εγώ και ο Γιώργος ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα αρχίσαμε να μαζεύουμε τον εξοπλισμό μας.

img 1076

 

img 1078

Σχεδόν 15 ώρες ψαρεύαμε και μπορώ να πω πως τελικά τα αποτελέσματα ήταν ικανοποιητικά. Ο Θάνος όμως είχε άλλη άποψη και μας το απέδειξε με τις φωτογραφίες που μας έστειλε την επομένη, αφού αποφάσισε να παρατήνει το ψάρεμά του για άλλες 10 ώρες με πάρα πολύ καλά αποτελέσματα!

2011155

 

2011159

2011164

2011169

2011182

 

Μετά λοιπόν και από τα αποτελέσματα του Θάνου μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως κάναμε ένα αρκετά επιτυχημένο ψάρεμα!!!

Share
Joomla 3.0 Templates - by Joomlage.com