Share

oto1Ξεκινάω το άρθρο αναφέροντας ότι το σημαντικότερο κομμάτι στο ψάρεμα κυπρίνου σε ποτάμι είναι η τοποθεσία που θα επιλέξουμε και μόνο!

Ψάχνω τον τόπο και από τις δύο πλευρές του ποταμού, βρίσκω σημάδια που υποδεικνύουν πως το ψάρι μπορεί να μείνει εκεί, ρίχνω καλάμι για να βυθομετρήσω και να κατανοήσω πως είναι ο βυθός και τελικά ψαρεύω!

 

Το συγκεκριμένο άρθρο το γράφω σαν αφιέρωμα στον φίλο μου Οτουντζίδη Αλέξανδρο, ο οποίος εδώ και πολύ πολύ καιρό προσπαθεί και καταφέρνει να αξιοποιήσει ψαρευτικά ένα από τα πλέον ψαρεμένα ποτάμια του τόπου μας, τον Αξιό.

Όταν λοιπόν αποφσίσετε να πάτε για ψάρεμα σε ένα ποτάμι, μην φορτώσετε τον εξοπλισμό σας στο αυτοκίνητο. Πάρτε μαζί σας ένα μπουκαλάκι νερό, μία φωτογραφική ή το κινητό σας και αφού φτάσετε στο ποτάμι ξεκινήστε το περπάτημα. Το ψάρεμα σε ένα ποτάμι δεν είναι το ίδιο εύκολο με το ψάρεμα στην λίμνη. Το νερό στο ποτάμι, αλλάζει συνεχώς με αποτέλεσμα είτε από την ερμητικότητά του είτε από την θερμοκρασία του ο βυθός να μεταβάλλεται και τα ψάρια να αλλάζουν τις συνήθειές τους. Ξεκινήστε λοιπόν να περπατάτε κατά μήκος του ποταμού και ψάξτε για σημεία καταρχήν που δεν φαίνονται πολύ ψαρεμένα, και κατά δεύτερον για σημεία όπου το ποτάμι κάνει κάποια στροφή ή κάποιο δέντρο ή άλλο εμπόδιο “κόβει” την ορμή του νερού. Το γριβάδι όταν κινείται μέσα στο ποτάμι ψάχνει για τέτοια σημεία μιας και το βοηθάνε να ξεκουράζεται. Επίσης όταν ζει σε ποτάμια γίνεται πολύ πιο δυνατό από ένα αντίστοιχου μεγέθους σε μια λίμνη. Μην ενθουσιαστείται βλέποντας σε ένα σημείο ψάρια να πηδάνε....δεν είναι αυτό το σημείο που ψάχνετε!
Αφού εντοπίσεται το σημείο που πρόκειτε να ψαρέψετε τότε με ένα καλάμι αρχίστε να ψάχνετε τον βυθό. Πολλές φορές ακόμη και σε ένα ποτάμι που δεν φαίνεται τόσο ορμητικό, στον βυθό υπάρχουν διάφορα σκαλώματα τα οποία μπορούν να χαλάσουν το ψάρεμά μας. Έτσι θα πρέπει να βεβαιωθείτε πως το μέρος είναι καθαρό αλλά και να μετρήσετε την ροή. Τι εννοώ να μετρήσετε την ροή. Όταν ρίχνουμε το καλάμι μας στο ποτάμι παρατηρούμε πως η πετονιά από εκεί που την ρίξαμε, μετακινείτε προς το μέρος που κυλάει το ποτάμι. Αυτό γίνεται διότι το βαρίδιό μας είναι μικρό σε γραμάρια ή επειδή πάνω στην πετονιά μας έχουν κολλήσει διάφορα χόρτα με αποτέλεσμα η ροή να παρασέρνει την αρματωσιά. Μετράμε λοιπόν την ταχύτητα της ροής βλέποντας πόσο μακριά από το σημείο που “έσκασε” το βαρίδι σταματάει να κινείται η αρματωσιά μας. Για να αποφύγουμε την μετακίνηση, χρησιμοποιούμε, μεγαλύτερο σε γραμμάρια βαρίδι όπως επίσης ψαρεύουμε με τα καλάμια μας σηκωμένα όρθια, με τις μύτες στραμένες προς τον ουρανό.

oto3

Η μέτρηση όμως αυτή δεν μας βοηθάει μόνο στο να ρίξουμε σωστά τα καλάμια μας αλλά και στο να ταΐσουμε το μέρος μας. Φυσικά δεν ταΐζουμε μπροστά μας, δηλαδή εκεί όπου θα στήσουμε τον εξοπλισμό μας αλλά αρκετά μέτρα πιο πριν. Ανεβαίνουμε δηλαδή αντίθετα από την ροή του ποταμού με τα πόδια (το πόσο μας το καθορίζει η ταχύτητα της ροής) και ταΐζουμε έτσι ώστε η ροή να μεταφέρει τα δολώματά μας. Ένα καλό tip είναι να ρίξουμε μία χούφτα pop up και να τα παρακολουθήσουμε σε πόση ώρα φτάνουν στο σημείο που ψαρεύουμε. Έτσι θα μπορέσουμε να ταΐσουμε καλαμπόκι ή μπίλιες με μεγαλύτερη επιτυχία. Βέβαια δεν αρκεί μόνο το τάϊσμα αλλά και το τι αρματωσιά θα χρησιμοποιήσουμε. Στο ποτάμι χρειαζόμαστε ένα βαρίδι όπου η μαλάγρα κάθεται πάνω του καθώς και κοντά παράμαλλα για να αποφύγουμε το στροβίλισμά τους μέσα στο νερό. Την μαλάγρα την βάζουμε πάνω στο βαρίδι μας για να μπορεί ο κυπρίνος να εντοπίσει πιο εύκολα μέσα στο ποτάμι την αρματωσιά μας και να την φάει, ενώ και πάλι το κοντό παράμαλλο λειτουργεί καθώς είναι κοντά σε αυτό που εντόπισε ο κυπρίνος. Έχουμε λοιπόν το δόλωμα στόχο για τον κυπρίνο και το δόλωμα που θέλουμε να φάει με το οποίο έχουμε μαλαγρώσει όλα μαζί μέσα στην ορμητική κατάσταση του ποταμού!

oto4

Όπως ήδη ανέφερα, ο κυπρίνος που ζει στο ποτάμι έχει την διπλάσια δύναμη από αυτόν που ζει σε μία λίμνη πράγμα που κάνει το ψάρεμα ακόμη πιο δύσκολο μιας και μπορεί πολύ γρήγορα να βρίσκει κρυψώνες όταν τραβάει για να ελευθερωθεί από το αγκίστρι μας. Έτσι λοιπόν θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε δυνατές πετονιές και νήματα (προτείνω 0.35mm μάνα και 0.24-0.30 παράμαλλο νήμα) αλλά και αγκίστρια (προτείνω 1/0) έτσι ώστε να είμαστε σίγουροι όταν θα χρειαστεί να δώσουμε μάχη με το ψάρι χωρίς να φοβόμασται για τον εξοπλισμό μας. Επίσης όταν θα πιάσουμε έναν κυπρίνο στο ποτάμι θα πρέπει να δουλέψουμε με το καλάμι ψηλά όσο το δυνατόν γίνεται αλλά και να του πάμε “κόντρα” για να μην δώσουμε περιθώρια στο ψάρι να κρυφτεί.

Το ψάρεμα στο ποτάμι είναι περισσότερο θα λέγαμε “καταδρομικό” μιας και πρέπει να ψάξεις αρκετά και όχι απλά να κολλήσεις σε ένα μέρος. Με λίγα λόγια χρειάζεται αρκετή δουλειά και κόπος όσον αφορά τον τόπο που θα βρεις τα ψάρια. Τα δολώματα στο ποτάμι δεν είναι το παν μιας και κατά την γνώμη μου το καλύτερο δόλωμα είναι το καλαμπόκι και η απλή μαλάγρα με καλαμποκάλευρο (η γνωστή μαμαλίγκα). Οι μυρωδιές εδώ δεν παίζουν μεγάλο ρόλο αφού παρασέρνονται, το σχήμα του δολώματος όμως είναι αυτό που το κάνει αναγνωρίσιμο από τα ψάρια.

oto2

Φυσικά δεν θα μπορούσα να παραλείψω μία υπόδειξη του φίλου μου Αλέξανδρου, που μεταξύ άλλων αναφέρει πως σχεδόν σε όλα τα πολυψαρεμένα σημεία των ποταμών το μόνο που βρίσκεις είναι βουνά από σκουπίδια τα οποία είναι όλα από ερασιτέχνες αλιείς. Όπότε καλό θα είναι να προσπαθούμαι να αφήνουμε τον τόπο που ψαρεύουμε όσο το δυνατόν καθαρότερο από όσο τον βρίσκουμε.

Ελπίζω με όλα τα παραπάνω να μπορέσω να βοηθήσω αυτούς που προσπαθούν να πάσουν κυπρίνους στα ποτάμια μας, αλλά και να τους θυμίσω πως ένα αποτελεσματικό-επιτυχημένο ψάρεμα τελειώνει με μια ωραιά φωτογραφία και την απελευθέρωση του κυπρίνου!

Share
copyscape
Share

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα

Share
Joomla 3.0 Templates - by Joomlage.com